PKP CARGO przywraca lokomotywie SU46-029 malaturę nawiązującą do historycznej przeszłości

PKP CARGO przywraca lokomotywie SU46-029 malaturę nawiązującą do historycznej przeszłości

10 grudnia 2021 | Źródło: Portal "Lokomotywy serii SU46 " / pl.wikipedia.org
PODZIEL SIĘ

Gdy na ilostan inwentarzowy Zakładu Północnego PKP CARGO S.A. w Bydgoszczy przekazano lokomotywę SU46-047, było już wiadome, że po utracie przez nią ważności świadectwa sprawności technicznej (30.07.2021 lub osiągnięcie przebiegu 314 577 km ), sprawny agregat prądotwórczy zostanie przełożony do jednej z odstawionych w Olsztynie lokomotyw SU46. Wybór padł na nr 029 z racji niewielkich braków i ogólnego dobrego stanu technicznego. Jedynym mankamentem wymagającym interwncji była powłoka zewnętrzna.

SU46-029 w historycznych barwach. Fot. Jan Kryszkiewicz

Na przełomie lutego i marca 2021 roku narodził się pomysł, aby lokomotywie SU46-029 przywrócić historyczny wygląd. Przy konieczności poniesienia kosztów związanych z malowaniem powłoki zewnętrznej jak sie okazało nie miało w tym przypadku znaczenia czy pudło będzie niebieskie czy zielone. 

 

Lokomotywa SU46-029 przed naprawą P3 i malowaniem (stan w dniu 30.10.2021r.) Fot. Łukasz Gełda

 

Opracowany został schemat malowania, który nawiązuje kolorystycznie do malatury lokomotyw w latach 80tych oraz krótko po 2002 roku, zanim wprowadzono jednolite standardy malowania zielonych lokomotyw, po zniesieniu wymogu ozdabiania pojazdów w żółte czoła.

Schemat został przekazany do Sekcji Utrzymania w Bydgoszczy i pod nadzorem pracowników Sekcji, w trakcie wykonywania przeglądu P3 wykonano przemalowanie lokomotywy.

 

Schemat historycznej malatury lokomotywy SU46. Źródło: Portal "Lokomotywy serii SU46 "

 

Lokomotywa uzyska jeszcze komplet tablic zachowanych z innych SU46 i w przyszłym tygodniu, jeśli nic się nie wydarzy, powinna wrócić już do normalnej eksploatacji. SU46-029, jeśli nie ulegnie wcześniejszej awarii, będzie w eksploatacji do dnia 29.06.2023 r. a jeśli w przyszłości zapadną wiążące decyzje, powinna zostać zachowana jako pojazd historyczny.

Zdjęcie lokomotywy w planowym ruchu będzie mógł wykonać każdy, jej położenie będzie znane gdyż Spółka PKP CARGO S.A. udostępniła lokalizację GPS swoich pojazdów w malowaniu historycznym na stronie internetowej https://www.pkpcargo.com/pl/mapa-lokomotyw/

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

SU46-029 w trakcie malowania, grudzień 2021. Fot. źródło: Portal "Lokomotywy serii SU46 "

 

Projekt lokomotywy SU46 powstał w 1972 (równolegle z projektem SP47) i był rozwinięciem konstrukcji spalinowozu SP45. Zastosowano w niej po raz pierwszy elektryczne ogrzewanie wagonów prądem o napięciu 3 kV (dotychczas stosowano ogrzewanie parowe lub elektryczne 500 V), które zapewniała 9-fazowa prądnica prądu przemiennegoLCPa-400 o mocy 440 kW z układem prostownikowym (w lokomotywach SU46-053 i SU46-054 prądnica LCPb-400 o mocy 495 kW). Lokomotywa charakteryzowała się także uproszczoną konstrukcją pudła, silnikami o większej mocy niż dotychczas stosowane (zmiana wymuszona zastosowaniem nowego systemu ogrzewania) i zmodyfikowaną budową wózków. Choć konstrukcja była udana, produkcję wstrzymano w roku 1977 w wyniku odgórnych poleceń obligujących zakłady HCP do niezwłocznego rozpoczęcia dostaw lokomotyw ET41. W roku 1985, wykorzystując postęp techniczny i kilkuletnie obserwacje zbudowanych lokomotyw wykonano jeszcze dwa zmodyfikowane egzemplarze (SU46-053 i 054). Różnice były niewielkie. Główna to zastosowanie w szerszym zakresie materiałów i urządzeń krajowych (związane z antyimportową polityką gospodarczą). Ponadto zamiast wzbudnicy zastosowano regulator TUPEX-1, zmieniono sposób zasysania powietrza do wentylatorów silników trakcyjnych – zamiast z wnętrza przedziałów, powietrze było pobierane z zewnątrz przez żaluzje, przekonstruowano nieco wózki, oraz sterowanie hamulcem postojowym za pomocą siłowników hydraulicznych. Z zewnątrz rzucają się w oczy inne żaluzje (o układzie pionowym). Dodatkowo (co może być mniej widoczne) zabudowano mniejsze boczne okna kabin maszynisty. Przez miłośników kolei, jak i kolejarzy nazywana Suką.